Circle of life

Ohm.

Het geluid van het kwantumveld. De bron van alles.

Niets staat écht stil. Atomen trillen, moleculen bewegen. De chemie die alles samenhoudt is zelf ook in beweging. Energie gaat niet verloren, ze verandert alleen van vorm.

Afgevallen bladeren worden voedsel voor de boom. De zee verdampt en keert terug als regen. De inademing wordt uitademing. Ons voedsel wordt onze cellen. Onze cellen worden vervangen. We zijn nooit volledig dezelfde als gisteren. Hoe weinig we het ook voelen. Zelfs in stilstand zijn we in beweging.

Wat komt, zal gaan. Wat gaat, keert terug in een andere vorm.

Zo is het ook in een mensenleven. Mensen komen, mensen gaan. We bouwen vol overtuiging dingen die later zullen vergaan. We houden vast aan wat onvermijdelijk verandert.

En toch...

In al dat bewegen, al dat worden en vergaan, is er iets wat onbeweeglijk is. Een deel van je zijn dat alle cycli doorloopt zonder zelf te veranderen. Niet in woorden te vatten. Niet te begrijpen. Maar voelbaar in de diepte van je stilte.

Niet buiten jou maar middenin.

Vind jij stilte in een wereld waar alles continu in verandering is?